عرضه و تقاضای نفت

عرضه و تقاضای نفت در ساده‌ترین حالت یعنی بازی میان تولیدکنندگان بزرگ مثل اوپک و مصرف‌کنندگان صنعتی مثل چین و هند. اگر تولید زیاد شود اما مشتری نباشد، قیمت سقوط می‌کند و اگر به دلیل جنگ یا تنش‌های سیاسی نفت کمیاب شود، قیمت‌ها جهش می‌کنند. برای ایران که اقتصادش به صادرات نفت گره خورده، این توازن به معنای تعیین میزان دلارهای ورودی به خزانه دولت است. وقتی تقاضای جهانی بالا می‌رود یا عرضه به دلیلی محدود می‌شود، قیمت هر بشکه نفت صادراتی ایران افزایش می‌یابد. این یعنی دولت دلار بیشتری به دست می‌آورد و می‌تواند کسری بودجه‌اش را جبران کند که نتیجه‌اش کنترل تورم و ثبات نسبی قیمت دلار در بازار تهران است. در مقابل، اگر به دلیل رکود جهانی تقاضا کم شود، دولت با کمبود منابع مواجه شده و ممکن است برای جبران هزینه‌هایش به روش‌های تورم‌زا روی بیاورد که مستقیماً قدرت خرید و معیشت مردم را تحت فشار قرار می‌دهد.