گلوگاه انرژی

گلوگاه انرژی شبیه به یک قیف باریک در مسیر جریان برق، گاز یا بنزین است. تصور کنید مخازن بزرگی از سوخت در جنوب کشور دارید، اما لوله‌هایی که باید این سوخت را به مرکز و شمال برسانند، ظرفیت کافی ندارند یا نیروگاه‌های کشور توان تبدیل این سوخت به برق را ندارند. در این حالت، با اینکه منبع انرژی وجود دارد، اما چون در مسیر انتقال یا تبدیل یک «گلوگاه» یا نقطه خفگی وجود دارد، انرژی به دست مصرف‌کننده نهایی نمی‌رسد و ناترازی ایجاد می‌شود. در اقتصاد ایران، این گلوگاه‌ها خود را در قطعی برق صنایع در تابستان و محدودیت گاز در زمستان نشان می‌دهند. وقتی به دلیل نبود زیرساخت کافی، گاز نیروگاه‌ها قطع می‌شود، دولت ناچار به استفاده از مازوت یا قطع برق می‌شود که نتیجه آن توقف تولید کارخانه‌ها، کاهش سود شرکت‌های بورسی و در نهایت گرانی کالاهای مصرفی برای مردم است. در واقع، گلوگاه انرژی باعث می‌شود ثروت عظیم زیرزمینی ایران به رفاه و رشد اقتصادی تبدیل نشود و هزینه‌اش را مردم با تورم و افت کیفیت زندگی بپردازند.