ضریب تولید

ضریب تولید در واقع متر و معیاری است که می‌گوید برای به دست آوردن یک محصول نهایی، چه مقدار مواد خام، انرژی یا کار انسانی هزینه شده است. اگر این ضریب بالا باشد، یعنی سیستم تولیدی ما برای خروجیِ اندک، منابع زیادی را می‌بلعد. این مفهوم درست مثل دستور پخت یک غذاست؛ با این تفاوت که در اقتصاد، هدف این است که با کمترین مواد اولیه، بیشترین و باکیفیت‌ترین محصول به دست بیاید تا ثروت ملی هدر نرود.

در اقتصاد ایران، ضریب تولید مستقیماً با جیب مردم در ارتباط است. مثلاً وقتی در صنایع خودروسازی یا لوازم خانگی، ضریب وابستگی به قطعات وارداتی بالا باشد، هر نوسانِ قیمت دلار سریعاً قیمت نهایی کالا را بالا می‌برد و قدرت خرید شما را کم می‌کند. همچنین در بخش کشاورزی، اگر ضریب مصرف آب برای تولید یک کیلو محصول بالا باشد، یعنی ما داریم سرمایه کمیابِ کشور را ارزان می‌فروشیم. بهبود این ضریب به معنای تولید ارزان‌تر، کاهش تورم و سودآوری بیشترِ دارایی‌های سهام‌داران در بورس است.