صنایع سنگین

صنایع سنگین یعنی آن دسته از کارخانه‌های غول‌پیکر که برای راه‌اندازی‌شان به میلیاردها تومان سرمایه و ماشین‌آلات عظیم نیاز است. برخلاف صنایع سبک که کالای مصرفی روزمره مثل نان یا لباس می‌سازند، این صنایع مواد خامی مثل سنگ آهن یا نفت خام را می‌گیرند و آن‌ها را به ورق‌های فولادی، مواد پتروشیمی یا بدنه خودرو تبدیل می‌کنند. در واقع این‌ها کارخانه‌هایی هستند که برای سایر بخش‌های اقتصاد، ابزار و مواد اولیه می‌سازند و به همین دلیل زیربنای توسعه هر کشوری محسوب می‌شوند. در اقتصاد ایران، صنایع سنگین حکم موتور ارزآوری و ستون اصلی بازار سرمایه را دارند. وقتی شما سهام عدالت دارید یا در بورس روی نمادهای فولادی و پتروشیمی سرمایه‌گذاری می‌کنید، سود و زیان شما مستقیماً به وضعیت این کارخانه‌ها گره می‌خورد. نوسان قیمت جهانیِ کالاها یا تغییر در نرخ ارز، از طریق این صنایع روی ارزش دارایی میلیون‌ها ایرانی اثر می‌گذارد. همچنین چون این صنایع مصرف‌کننده بزرگ برق و گاز هستند، هرگونه محدودیت انرژی برای آن‌ها می‌تواند باعث کاهش عرضه و در نهایت گران شدن محصولاتی مثل خودرو و مسکن در زندگی روزمره ما شود.