شناسنامه زیست‌محیطی محصول

این شناسنامه در واقع کارنامه شفافی است که نشان می‌دهد یک کالا از لحظه استخراج مواد اولیه تا زمان تبدیل شدن به زباله، چقدر به منابع طبیعی ایران فشار آورده است. به زبان ساده، اگر یک کارخانه فولاد یا پتروشیمی در اصفهان یا خوزستان محصولی تولید کند، این سند مشخص می‌کند که برای هر واحد از آن کالا چقدر آب مصرف شده و چه میزان گاز گلخانه‌ای وارد هوا شده است. در اقتصاد امروز، این اطلاعات دیگر یک موضوع فانتزی نیست و به بخشی از هویت اقتصادی کالا تبدیل شده است. در ایران، این شناسنامه مستقیماً روی قیمت تمام‌شده و قدرت صادرات اثر می‌گذارد. وقتی دولت تصمیم می‌گیرد مالیات سبز بگیرد، محصولاتی که شناسنامه ضعیفی دارند گران‌تر می‌شوند تا هزینه تخریب محیط‌زیست را از جیب تولیدکننده و مصرف‌کننده آلاینده بردارند. همچنین برای صادرکنندگان ایرانی، داشتن این شناسنامه شرط ورود به بازارهای جهانی است؛ یعنی اگر صادرکننده مواد غذایی یا محصولات صنعتی نتواند شفافیت زیست‌محیطی خود را اثبات کند، بازار صادراتی و درآمد ارزی خود را از دست می‌دهد که در نهایت روی ثروت ملی و قیمت ارز اثرگذار است.