شاخص گذار انرژی

این شاخص در واقع نمره کارنامه یک کشور در نوسازی سیستم انرژی است. گذار انرژی یعنی به جای اینکه فقط به چاه‌های نفت و گاز تکیه کنیم، زیرساخت‌هایی بسازیم که از خورشید، باد و تکنولوژی‌های بهره‌ور استفاده کنند. در ایران که دومین ذخایر بزرگ گاز جهان را دارد، این شاخص بررسی می‌کند که آیا ما صرفاً در حال سوزاندن سرمایه‌های ملی هستیم یا داریم به سمت اقتصادی می‌رویم که با قطع برق در تابستان و کمبود گاز در زمستان غافلگیر نشود. رتبه پایین در این شاخص یعنی هدررفت بالای انرژی در کارخانه‌ها و خانه‌های ما که در نهایت به شکل ناترازی انرژی و تورم خودش را نشان می‌دهد. وقتی نیروگاه‌های ما بازدهی کمی دارند یا اتلاف انرژی در ساختمان‌ها زیاد است، دولت ناچار می‌شود برای جبران هزینه‌ها، یارانه انرژی را تغییر دهد یا برق صنایع را قطع کند. این یعنی گران شدن کالاهای تولیدی و کاهش سودآوری شرکت‌های بورس تهران. بهبود این شاخص برای یک شهروند ایرانی به معنای هوای پاک‌تر، قبض‌های منطقی‌تر و امنیت شغلی در صنایع پایدار است.