شاخص دموکراسی

شاخص دموکراسی معیاری برای سنجش کیفیت حکمرانی، آزادی‌های فردی و نحوه توزیع قدرت در یک جامعه است. این شاخص به ما می‌گوید که تصمیمات اقتصادی تا چه حد پشت درهای بسته گرفته می‌شوند یا چقدر برآمده از خواست و نظارت عمومی هستند. در واقع، هرچه این عدد وضعیت بهتری داشته باشد، یعنی نهادهای قانونی قدرت بیشتری برای جلوگیری از رانت و فساد دارند و احتمال تغییرات ناگهانی در قوانین اقتصادی کمتر است. برای یک فرد عادی در ایران، بهبود این شاخص به معنای کاهش ریسک‌های غیرمترقبه است. وقتی شفافیت و دموکراسی تقویت شود، اعتماد به آینده اقتصاد بیشتر شده و افراد به جای تبدیل ریال به دلار و خروج سرمایه، به سرمایه‌گذاری بلندمدت در تولید و بورس تشویق می‌شوند. در مقابل، ضعف در این شاخص باعث می‌شود بازارها با هر تنش سیاسی دچار نوسان شدید شوند، چون مردم احساس می‌کنند حفاظ قانونی محکمی برای دارایی‌هایشان در برابر تصمیمات سلیقه‌ای وجود ندارد.