شاخص جهانی نوآوری

این شاخص مثل یک کارنامه سالانه برای اقتصادهاست که می‌گوید هر کشور چقدر در خلق ایده‌های تازه و تبدیل آن‌ها به محصول موفق است. برخلاف تصور عموم، نوآوری فقط ساختن ربات یا تکنولوژی‌های پیچیده نیست؛ بلکه یعنی چقدر راحت می‌شود در ایران یک شرکت دانش‌بنیان ثبت کرد، چقدر اینترنت برای کسب‌وکارها پایدار است و آیا دانشگاه‌ها نیرویی تربیت می‌کنند که واقعاً به درد بازار کار بخورد یا نه.

برای ما در ایران، رتبه در این شاخص یعنی آیا سرمایه‌گذاری روی استارتاپ‌ها و تکنولوژی‌های بومی می‌تواند جایگزین درآمدهای نفتی شود یا خیر. وقتی رتبه نوآوری ما به خاطر ضعف در قوانین یا دشواریِ جذب سرمایه پایین می‌ماند، یعنی نخبه‌های ما ترغیب به مهاجرت می‌شوند و فرصت‌های شغلی مدرن در داخل از بین می‌رود. بهبود این شاخص مستقیماً روی کیفیت خدماتی که روزمره استفاده می‌کنیم، از اپلیکیشن‌های بانکی گرفته تا بهره‌وری در تولیدات صنعتی، اثر می‌گذارد و در نهایت ارزش دارایی و قدرت خرید ما را در بلندمدت تعیین می‌کند.