سیاست پولی انبساطی
وقتی اقتصاد بیحال میشود و خرید و فروش افت میکند، بانک مرکزی با سیاست انبساطی وارد عمل میشود تا «پولِ در دسترس» را زیاد کند. در این حالت، بانک مرکزی نرخ بهره را پایین میآورد یا به بانکها اجازه میدهد وامهای بیشتری بدهند. هدف این است که مردم برای خرید کالا یا مسکن و شرکتها برای تولید، انگیزه پیدا کنند و پولشان را از بانک بیرون بکشند و در بازار خرج کنند. در واقعیتِ اقتصاد ایران، این سیاست مثل یک تیغ دو لبه عمل میکند. از یک طرف ممکن است وام گرفتن برای خرید خودرو یا راهاندازی یک مغازه راحتتر شود، اما از طرف دیگر، وقتی ریالِ زیادی وارد بازار میشود و تولید به همان نسبت رشد نمیکند، قیمت دلار و کالاها بالا میرود. برای یک شهروند عادی، سیاست انبساطی یعنی احتمالاً قیمت داراییهایی مثل طلا و مسکن رشد میکند، اما قدرت خریدِ حقوقِ ثابتش در برابر تورم ضعیفتر میشود.
چرا الان مهم است
تازهدر حالی که اقتصادهای بزرگ برای مهار تورم از دوران «پول ارزان» فاصله گرفتهاند، در ایران بحث سیاست انبساطی به دلیل کسری بودجه همیشه داغ است. هر تلاشی برای تزریق نقدینگی یا کاهش دستوری نرخ بهره، مستقیماً روی قیمت دلار و سفره ما اثر میگذارد؛ درک این مفهوم کمک میکند بفهمیم دولت تورم را به رکود ترجیح داده است یا خیر.
آخرین اخبار با این مفهوم
چرا اقتصاد ایران در برابر تحریمها فرو نپاشید؟ تحلیل ساختار تابآوری
ایران با انتقال بار تورم به خانوارها و شرکتها، به جای سیاستهای انبساطی، در برابر تحریمها تابآوری کرده است.
۱۷ شهریور ۱۴۰۵
پایان عصر پول ارزان؛ آمریکا در تله بدهی و تورم ساختاری
پایان عصر پول ارزان در آمریکا، با افزایش بدهی و تورم، اقتصاد را به سمت نرخهای بهره بالاتر سوق داده است.
۳۱ مرداد ۱۴۰۵
رالی صعودی اوراق قرضه چین؛ پناهگاه سرمایهگذاران در برابر رکود اقتصادی
سرمایهگذاران چینی در واکنش به رکود اقتصادی و انتظار برای سیاستهای انبساطی، به خرید گسترده اوراق قرضه روی آوردهاند.
۱ مرداد ۱۴۰۵