سود دفتری

سود دفتری همان رقمی است که حسابدارها با کسر کردن هزینه‌ها از درآمدها در دفاتر شرکت ثبت می‌کنند. این سود لزوماً به این معنی نیست که شرکت همین حالا این مقدار پول نقد در گاوصندوقش دارد. برای مثال، وقتی یک شرکت ایرانی کالایی را به صورت نسیه می‌فروشد یا ارزش زمین و ساختمانش را در بورس به‌روز می‌کند، سود دفتری‌اش بالا می‌رود، بدون اینکه حتی یک ریال پول جدید وارد حساب بانکی‌اش شده باشد. برای یک سهامدار در بازار سرمایه ایران، تکیه صرف به سود دفتری می‌تواند فریب‌دهنده باشد. ممکن است شرکتی در گزارش‌های کدال سود کلانی نشان دهد، اما چون این سود «نقدی» نیست، در مجمع سالانه توان پرداخت سود نقدی به سهامداران را نداشته باشد. در واقع، سود دفتری بیشتر شبیه به رشد قیمت خانه‌ای است که در آن زندگی می‌کنید؛ ثروت شما روی کاغذ زیاد شده، اما تا وقتی خانه را نفروشید، پولی برای خرج کردن در جیب ندارید.