سرمایهگذاری مستقیم خارجی
سرمایهگذاری مستقیم خارجی یعنی یک خارجی (شخص یا شرکت) پولش را به ایران بیاورد تا یک فعالیت اقتصادی واقعی راه بیندازد. تفاوت اصلیاش با سرمایهگذاری در بورس این است که اینجا فرد فقط به دنبال سودِ نوسانی نیست، بلکه خودش آستین بالا میزند، مدیریت میکند و برای بلندمدت برنامهریزی میکند؛ مثلاً وقتی یک برند خارجی لوازم خانگی در ایران خط تولید راه میاندازد، در واقع سرمایهگذاری مستقیم انجام داده است.
این نوع سرمایهگذاری برای ما یعنی ورود «دلارِ واقعی» که به جای چرخیدن در بازار سیاه، صرف ساختن کارخانه و خرید ماشینآلات میشود. وقتی یک شرکت خارجی در ایران شعبه میزند، هم جوان ایرانی سر کار میرود و هم تکنولوژی روز وارد کشور میشود که نتیجهاش افزایش کیفیت کالاهای داخلی است. در واقع، هرچه این سرمایهگذاری بیشتر باشد، فشار روی نرخ ارز کمتر شده و سفره مردم به دلیل رونق تولید و اشتغال، ثبات بیشتری پیدا میکند.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهای اخیر، بحث بر سر توافقهای احتمالی دوباره داغ شده است؛ اما واقعیت این است که بازگشت سرمایهگذار خارجی به صنایع ایران تنها با دیپلماسی ممکن نیست. اقتصاد ایران برای خروج از رکود تولید، به جای مسکنهای موقت، به ورود تکنولوژی و سرمایه ماندگار نیاز دارد تا چرخ کارخانهها فراتر از نوسانات سیاسی بچرخد.
آخرین اخبار با این مفهوم
نقشه راه اقتصادی برای توافق پایدار ایران و آمریکا: فراتر از دیپلماسی سنتی
توافق پایدار با آمریکا نیازمند قفل کردن منافع اقتصادی از طریق سرمایهگذاری مستقیم و کاهش تعرفههاست.
۲۹ خرداد ۱۴۰۵
صنعت ایران در دوراهی توافق؛ چرا نباید منتظر معجزه فوری در تولید بود؟
توافق سیاسی تنها یک محرک موقت است؛ جهش واقعی صنعت نیازمند اصلاحات ساختاری داخلی و حداقل سه سال زمان برای جذب سرمایه است.
۲۹ خرداد ۱۴۰۵