سه‌جانبه‌گرایی
همچنین: سه جانبه گرایی
سه‌جانبه‌گرایی در واقع یک میز مذاکره است که سه ضلع اصلی اقتصاد یعنی دولت، صاحبان کسب‌وکار (کارفرمایان) و نیروی کار (کارگران) دور آن می‌نشینند تا درباره قوانین کار و دستمزد به توافق برسند. هدف این است که نه فشار هزینه‌ها باعث ورشکستگی تولیدکننده شود و نه تورم، سفره کارگر را کوچک کند؛ در این میان دولت هم نقش داور و تنظیم‌گر را بازی می‌کند تا تعادل برقرار بماند.
ملموس‌ترین مثال این سازوکار در ایران، جلسات شورای عالی کار برای تعیین حداقل دستمزد سالانه است. وقتی این سه گروه به توافق منصفانه‌ای نرسند، یا قدرت خرید شما در برابر تورم از بین می‌رود و یا هزینه‌های تولید آنقدر بالا می‌رود که کارفرما مجبور به تعدیل نیرو یا گران کردن کالا می‌شود. بنابراین، سه‌جانبه‌گرایی درست، مستقیماً روی امنیت شغلی و قدرت خرید هر ایرانی اثر می‌گذارد.
چرا الان مهم است
تازهبا شکاف عمیق میان تورم و قدرت خرید، بحث ترمیم دستمزدها دوباره داغ شده است. سه‌جانبه‌گرایی در ایران دقیقا همین‌جا معنا پیدا می‌کند؛ جایی که دولت، کارفرمایان و نمایندگان کارگری باید بر سر سفره‌ای بنشینند که هزینه‌هایش به شدت افزایش یافته است. چالش فعلی، یافتن نقطه‌ی تعادلی است که هم معیشت کارگر را حفظ کند و هم بقای تولیدکننده را در این فشار اقتصادی تضمین نماید.
آخرین اخبار با این مفهوم
عبور هزینه سبد معیشت از ۵۰ میلیون تومان؛ آیا دستمزد کارگران ترمیم می‌شود؟
هزینه سبد معیشت از ۵۰ میلیون تومان گذشت، اما دولت فعلاً برنامه‌ای برای ترمیم دستمزد کارگران ندارد.
۱۳ مهر ۱۴۰۵