سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه

سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه یا همان R&D، پولی است که یک شرکت خرج می‌کند تا به جای تکرارِ کارهای قدیمی، راه‌های تازه‌ای برای تولید یا خدمات پیدا کند. این هزینه صرفاً خریدِ دستگاه نیست، بلکه خریدِ «فکر» و «دانش» است؛ یعنی استخدام متخصصان برای طراحی یک داروی جدید در شرکت‌های دارویی یا ابداع یک روشِ بهینه‌تر برای استخراج در معادن ایران. این کار ریسک دارد چون ممکن است به نتیجه نرسد، اما بدون آن، شرکت درجا می‌زند. برای شما به عنوان سرمایه‌گذار یا مصرف‌کننده، این بودجه نشان‌دهنده آینده‌داریِ یک شرکت است. مثلاً وقتی یک پتروشیمی ایرانی به جای وارداتِ کاتالیزورهای گران‌قیمتِ دلاری، روی بومی‌سازی آن‌ها سرمایه‌گذاری می‌کند، در بلندمدت هزینه‌هایش کم شده و سودِ خالصش بالا می‌رود که مستقیماً روی قیمتِ سهمش در بورس اثر می‌گذارد. در واقع، این نوع خرج کردن، نوعی بیمه برای حفظِ ارزشِ پولِ شما در برابر رقبای خارجی و تورم است تا محصول نهایی با کیفیت بهتر و وابستگیِ ارزیِ کمتر به دستتان برسد.