سرمایهگذاری بخش خصوصی
سرمایهگذاری بخش خصوصی یعنی من و شما یا شرکتهایی که متعلق به دولت نیستند، تصمیم بگیریم پولمان را به جای انبار کردن، صرف تولید یا خدمات کنیم. این کار میتواند خرید یک دستگاه جدید برای کارگاه تراشکاری باشد یا تاسیس یک استارتاپ در حوزه تکنولوژی. برخلاف پروژههای دولتی که با بودجه عمومی اداره میشوند، اینجا هدف اصلی کسب سود و بهرهوری است و تمام ریسک ضرر هم بر عهده خودِ سرمایهگذار است.
وقتی امنیت اقتصادی برقرار باشد، سرمایهگذار خصوصی به جای خرید دلار و طلا، پولش را به بورس تهران یا ساخت کارخانه میبرد. برای مثال، اگر یک شرکت لبنیاتی خصوصی در مازندران خط تولید جدیدی راه بیندازد، نه تنها برای جوانان محلی شغل ایجاد شده، بلکه با افزایش عرضه، قیمتها هم در درازمدت برای مصرفکننده متعادلتر میشود. در مقابل، اگر موانع قانونی زیاد شود، این پول از چرخه تولید خارج شده و با هجوم به بازارهای واسطهای مثل خودرو، باعث گرانی و تورم برای همه ما میشود.
چرا الان مهم است
تازهتغییر مسیر اقتصادی چین نشان میدهد که حتی قدرتهای بزرگ هم برای بقا ناچارند از مدلهای دولتی به سمت توانمندسازی بخش خصوصی حرکت کنند. در ایران نیز که بودجههای دولتی عمدتاً صرف هزینههای جاری میشود، تنها راه نوسازی صنایع و ایجاد اشتغال واقعی، هدایت سرمایههای سرگردان مردم از بازارهای غیرمولد به سمت پروژههای پیشرانِ خصوصی است.
آخرین اخبار با این مفهوم
طرح جنجالی اینفانتینو برای خصوصیسازی جام جهانی؛ واکنش تند یوفا
فیفا در پی فروش سهام جام جهانی به بخش خصوصی است که با مخالفت شدید یوفا مواجه شده است.
۶ مرداد ۱۴۰۵
گذار دشوار چین؛ چرا دومین اقتصاد جهان به مدل رشد جدید نیاز دارد؟
چین برای خروج از رکود ساختاری و حفظ رشد، باید وابستگی به صادرات را با تقویت مصرف داخلی جایگزین کند.
۶ مرداد ۱۴۰۵