سازمان خودتنظیم‌گر

تصور کنید به جای اینکه برای هر مشکل یا تخلف کوچکی در بازار، پای پلیس و دادگاه‌های شلوغ دولتی وسط بیاید، خودِ اهالی آن حرفه دور هم جمع شوند و برای صنف خودشان خط‌قرمز و قانون تعیین کنند. سازمان خودتنظیم‌گر در واقع نهادی است که از طرف دولت اجازه دارد برای اعضایش مقررات تخصصی وضع کند، بر عملکرد آن‌ها نظارت داشته باشد و حتی در صورت بروز تخلف، آن‌ها را جریمه یا تعلیق کند. منطق این کار ساده است: اهالی یک فن، بهتر از هر بازرس دولتی پیچ‌خم‌های کارشان را می‌شناسند و می‌توانند سریع‌تر و دقیق‌تر نظم را برقرار کنند. در اقتصاد ایران، کانون کارگزاران بورس یا خودِ شرکت بورس تهران نمونه‌های ملموسی از این سازمان‌ها هستند. وقتی شما در بازار سرمایه فعالیت می‌کنید، این نهادها با نظارت بر رفتار کارگزاری‌ها و شرکت‌ها، تلاش می‌کنند از شفافیت قیمت‌ها و امنیت معامله شما محافظت کنند. در واقع، وجود یک سازمان خودتنظیم‌گر قوی به این معناست که اگر کارگزاری در حق شما کوتاهی کرد یا قانونی را دور زد، سیستمی تخصصی برای رسیدگی به شکایت شما وجود دارد که برای حفظ اعتبار کل بازار هم که شده، با متخلف برخورد می‌کند.