ساختار سنی جمعیت

ساختار سنی جمعیت مثل یک نقشه است که نشان می‌دهد جامعه در چه مرحله‌ای از زندگی قرار دارد. در اقتصاد ایران، وقتی می‌گوییم جمعیت جوان است یا به سمت پیری می‌رود، در واقع دربارهٔ تعداد «تولیدکنندگان» در برابر «مصرف‌کنندگان» حرف می‌زنیم. اگر بخش بزرگی از مردم در سن کار (۱۵ تا ۶۴ سال) باشند، فرصتی برای رشد سریع فراهم می‌شود، اما اگر این تعادل به هم بخورد، هزینه‌های سنگینی به اقتصاد تحمیل خواهد شد.

این موضوع مستقیماً با جیب شما در ارتباط است. برای مثال، پیر شدن ساختار سنی در ایران یعنی فشار مضاعف بر صندوق‌های بازنشستگی مثل تأمین اجتماعی؛ چرا که تعداد کسانی که حق بیمه می‌پردازند کم می‌شود و تعداد مستمری‌بگیران بالا می‌رود. این وضعیت دولت را مجبور می‌کند برای جبران کسریِ صندوق‌ها از بودجه عمومی خرج کند که نتیجه‌اش تورم و کاهش قدرت خرید همهٔ ماست. همچنین، تغییر این ساختار تعیین می‌کند که در دهه‌های آینده، سرمایه‌گذاری در بازار مسکن سودآورتر است یا بخش سلامت و دارو.