ریسکگریزی
ریسکگریزی در واقع همان احتیاطِ مالی است؛ یعنی شما ترجیح میدهید شبها راحت بخوابید و نگران نوسانات ناگهانی قیمتها نباشید، حتی اگر این آرامش به قیمتِ سودِ کمتر تمام شود. یک فرد ریسکگریز بیشتر از آنکه به فکر چقدر میتوانم به دست بیاورم باشد، نگران این است که چقدر ممکن است از دست بدهم و به همین دلیل از بازارهای پرنوسان دوری میکند. در واقع این ویژگی روانی تعیین میکند که شما در مواجهه با عدم قطعیت، چقدر حاضر به قمار روی دارایی خود هستید. در اقتصاد ایران که تورم و نوسان نرخ ارز همیشگی است، ریسکگریزی خودش را در انتخابهایی مثل سپرده بانکی یا خریدِ فیزیکیِ طلا نشان میدهد. مثلاً کسی که پولش را در بانک میگذارد تا سود ثابت بگیرد، ریسکگریز است؛ چون نمیخواهد با ورود به بازارهایی مثل بورس یا ارزهای دیجیتال، اصلِ پولش را به خطر بیندازد. شناختِ میزان ریسکگریزی به شما کمک میکند تا متناسب با اعصاب و توانِ مالیتان سرمایهگذاری کنید و در تلاطمهای بازار، تحت فشارِ استرس تصمیمات هیجانی و زیانبار نگیرید.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهایی که سایه بلاتکلیفی بر سر توافقهای سیاسی سنگینی میکند، تولیدکنندگان و سرمایهگذاران ایرانی بهجای ورود به پروژههای جدید، ترجیح میدهند نظارهگر بمانند. این رفتار که از «ریسکگریزی» ناشی میشود، نشان میدهد که در اقتصاد ما، ابهام درباره آینده ارز و سیاست، ترمزِ حرکت نقدینگی به سمت صنعت را میکشد و امنیتِ حفظ دارایی را به سودِ احتمالی ترجیح میدهد.
آخرین اخبار با این مفهوم
صنعت ایران در دوراهی توافق؛ چرا نباید منتظر معجزه فوری در تولید بود؟
توافق سیاسی تنها یک محرک موقت است؛ جهش واقعی صنعت نیازمند اصلاحات ساختاری داخلی و حداقل سه سال زمان برای جذب سرمایه است.
۲۹ خرداد ۱۴۰۵