رکود ساخت‌وساز

رکود ساخت‌وساز یعنی چراغ‌های کارگاه‌های ساختمانی یکی‌یکی خاموش شوند و تعداد پروانه‌های ساخت صادر شده توسط شهرداری‌ها به شدت افت کند. در اقتصاد ایران، این وضعیت معمولاً زمانی رخ می‌دهد که هزینه‌های ساخت مثل قیمت آهن، سیمان و دستمزد، سریع‌تر از قدرت خرید مردم رشد می‌کند. در این حالت، سازنده می‌بیند که اگر بسازد، یا سودی نمی‌برد یا خریداری برای واحد نوسازش پیدا نمی‌شود، پس ترجیح می‌دهد سرمایه‌اش را در بانک یا بازارهای دارایی دیگر نگه دارد.

این وضعیت مستقیماً روی جیب مستأجران و خریداران اثر می‌گذارد؛ چون وقتی امروز خانه‌ای ساخته نشود، دو سال دیگر با کمبود شدید ملک نوساز روبرو می‌شویم که نتیجه‌اش جهش قیمت و اجاره‌بهاست. علاوه بر این، چون صدها شغل از کارگری و جوشکاری تا مهندسی و فروشندگی شیرآلات به ساختمان‌سازی وابسته‌اند، رکود در این بخش باعث بیکاری و کاهش گردش پول در بازار می‌شود. برای مثال، وقتی در محله‌ای پروژه‌ای شروع نمی‌شود، حتی مغازه‌های مصالح‌فروشی و ابزارفروشی آن منطقه هم با کسادی جدی مواجه می‌شوند.