رکود بزرگ

رکود بزرگ یعنی زمانی که اقتصاد یک کشور نه فقط برای چند ماه، بلکه برای چندین سال پیاپی کوچک می‌شود. در این وضعیت، تقاضا برای خرید کالا و خدمات به شدت افت می‌کند، کارخانه‌ها تعطیل می‌شوند و صف‌های طولانی بیکاری شکل می‌گیرد. برخلاف رکودهای معمولی که بخشی از چرخه طبیعی اقتصاد هستند، رکود بزرگ یک سکته قلبی کامل برای سیستم مالی است که اعتماد مردم به بازار و آینده را به کلی از بین می‌برد.

برای ما در ایران، لمس این مفهوم معمولاً با رکود تورمی همراه بوده است؛ یعنی جایی که هم قیمت‌ها بالا می‌روند و هم کاسبی‌ها کساد است. اما در یک رکود بزرگ واقعی، سرمایه مردم در دارایی‌هایی مثل بورس یا املاک قفل می‌شود و نقدینگی به شدت کاهش می‌یابد. در این شرایط، حتی اگر فردی تخصص بالایی داشته باشد، به دلیل نبود تقاضا در بازار، درآمدش ناپدید شده و قدرت خرید خانواده برای نیازهای اولیه مثل مسکن و درمان به شدت به خطر می‌افتد.