دیپلماسی آب

دیپلماسی آب یعنی به‌جای درگیری، از طریق گفتگو و قراردادهای بین‌المللی سهم هر کشور از رودخانه‌ها و منابع آبی مشترک تعیین شود. در دنیای امروز که آب از نفت باارزش‌تر شده، دولت‌ها سعی می‌کنند با امتیاز دادن یا گرفتن در حوزه‌های سیاسی و تجاری، امنیت منابع آبی خود را تامین کنند تا چرخ کشاورزی و صنعتشان از کار نیفتد.

در ایران، این مفهوم با رگ و پوست مردم گره خورده است؛ مثلاً وقتی مذاکرات بر سر حق‌آبه رود هیرمند با افغانستان به نتیجه نمی‌رسد، خشکی هامون باعث نابودی معیشت کشاورزان سیستانی، افزایش گردوغبار و در نهایت مهاجرت گسترده به حاشیه شهرهای بزرگ می‌شود. شکست در دیپلماسی آب مستقیماً قیمت مواد غذایی را بالا می‌برد و با نابودی مشاغل روستایی، فشار تورمی و اجتماعی را به کل اقتصاد کشور تحمیل می‌کند.