دولت کامله‌الوداد

دولت کامله‌الوداد برخلاف اسمش به معنی دوستی صمیمانه با یک دولت خاص نیست، بلکه یک قانون برای جلوگیری از پارتی‌بازی در تجارت است. وقتی ایران با کشوری این قرارداد را می‌بندد، یعنی قول می‌دهد که آن کشور همیشه از بهترین شرایطی که ایران به دیگران داده، بهره‌مند شود. مثلاً اگر ایران تعرفه واردات قطعات خودرو را برای یک کشور خاص کم کند، این تخفیف باید شامل تمام کشورهایی که با ما قرارداد کامله‌الوداد دارند هم بشود تا رقابت عادلانه باقی بماند. این موضوع مستقیماً روی قیمت کالاهای وارداتی در بازار تهران اثر می‌گذارد. وقتی این قاعده اجرا شود، رقابت بین صادرکنندگان خارجی در بازار ایران بیشتر شده و انحصار یک کشور خاص شکسته می‌شود؛ نتیجه این رقابت معمولاً جلوگیری از گرانی کاذب و کاهش قیمت تمام‌شده برای مصرف‌کننده ایرانی است. از طرفی، اگر ایران در معاهدات بین‌المللی این امتیاز را از کشورهای دیگر بگیرد، کالاهای ایرانی هم در بازارهای جهانی با تعرفه کمتری فروخته شده و سود صادرات برای تولیدکننده داخلی بیشتر می‌شود.