درآمدهای غیرنفتی

درآمدهای غیرنفتی یعنی پولی که دولت از داخل اقتصاد ایران جمع می‌کند تا خرجِ حقوق کارمندان، ساخت جاده و خدمات عمومی کند. وقتی از این درآمدها حرف می‌زنیم، منظورمان عمدتاً مالیاتی است که از مشاغل و شرکت‌ها گرفته می‌شود، پولی که بابت واردات کالا در گمرک می‌پردازید و یا درآمدی که دولت از فروش دارایی‌هایش مثل سهام شرکت‌ها در بورس یا زمین‌های دولتی به‌دست می‌آورد. در واقع این‌ها درآمدهایی هستند که به جای تکیه بر ثروت‌های زیرزمینی، از چرخش چرخِ اقتصادِ خودِ مردم حاصل می‌شوند. اهمیت این درآمدها برای شما در ثبات قیمت‌ها است. هرچه سهم مالیات و درآمدهای واقعی در بودجه بیشتر باشد، دولت کمتر مجبور می‌شود برای جبران کسری بودجه به سراغ چاپ پول یا استقراض از بانک مرکزی برود؛ کاری که نتیجه‌اش تورم و بی‌ارزش شدن پول جیب شماست. مثلاً وقتی دولت می‌تواند با درآمد گمرکی و مالیاتی هزینه‌هایش را پوشش دهد، نوسان قیمت جهانی نفت یا تحریم‌های نفتی دیگر نمی‌تواند ناگهان بازار ارز و معیشت شما را به هم بریزد. در واقع، درآمدهای غیرنفتی مثل حقوق ثابت یک خانواده است که آن‌ها را از نوساناتِ شانس و اتفاقات بیرونی مصون نگه می‌دارد.