داروی ژنریک
وقتی یک شرکت داروسازی داروی جدیدی اختراع میکند، مدتی حق انحصاری فروش دارد تا هزینههایش جبران شود. پس از آن، بقیه شرکتها اجازه دارند همان دارو را با همان فرمول شیمیایی اما با نامی متفاوت که به آن نام ژنریک یا عمومی میگویند، بسازند. این داروها از نظر اثرگذاری و کیفیت ماده اصلی، تفاوتی با نمونههای گرانقیمت اولیه ندارند، اما چون هزینه تحقیق و تبلیغات ندارند، با قیمت بسیار کمتری به دست مصرفکننده میرسند.
در اقتصاد ایران که نوسانات قیمت دلار باعث گرانی شدید داروهای خارجی میشود، داروهای ژنریک نقش کلیدی در حفظ قدرت خرید مردم دارند. مثلاً تفاوت قیمت یک مسکن یا داروی فشار خون تولید داخل (ژنریک) با نمونه خارجی آن گاهی به بیش از ده برابر میرسد. تمرکز صنعت داروی ایران بر تولید این محصولات باعث شده تا با وجود تحریمها، هزینههای کمرشکن درمان تا حد زیادی کنترل شود و بیمهها بتوانند بخش بزرگتری از هزینه دارو را پوشش دهند، که مستقیماً به نفع جیب بیمار است.
آخرین اخبار با این مفهوم
دو تهدید اصلی بازار دارو: بدهی بیمهها و نشت دارو به بازار سیاه
بدهی بیمهها و نشت دارو به بازار سیاه، دو تهدید اصلی است که دسترسی بیماران به دارو را مختل کرده است.
۱۲ مرداد ۱۴۰۵