خسارت تنبیهی

خسارت تنبیهی پولی است که فرد یا شرکتِ مقصر باید بپردازد، اما نه صرفاً برای اینکه ضررِ شما را جبران کند، بلکه برای اینکه بابت رفتارِ اشتباه یا بی‌توجهیِ عمدی‌اش مجازات شود. در حالی که خسارت‌های معمولی فقط می‌خواهند شما را به وضعیت قبل از حادثه برگردانند، خسارت تنبیهی پیامی به متخلف است که هزینه تکرار این کار بسیار بالاست. این مفهوم در واقع ابزاری برای انضباط‌بخشی به بازار و جلوگیری از سوءاستفاده‌های بزرگ در قراردادها و خدمات است.

در فضای اقتصادی ایران، این موضوع را می‌توان در قالب جریمه‌های سنگینِ تعزیراتی یا برخوردهای قضایی با تخلفاتِ بزرگِ صنفی دید. مثلاً اگر یک شرکتِ تولیدکننده مواد غذایی با علم به فاسد بودنِ مواد اولیه، محصولی را روانه بازار کند، دادگاه علاوه بر هزینه‌های درمانِ آسیب‌دیدگان، می‌تواند مبلغ کلانی را به عنوان تنبیه تعیین کند تا آن شرکت دیگر جرئت نکند سلامت مردم را فدای سودِ بیشتر کند. برای شما به عنوان مصرف‌کننده، وجود چنین خسارتی به معنای امنیتِ بیشتر است؛ چرا که فروشنده می‌داند تقلبِ عمدی می‌تواند به بهای نابودیِ کلِ دارایی‌اش تمام شود.