حواله

حواله در ساده‌ترین شکل، یعنی جابه‌جایی اعتبار به‌جای جابه‌جایی فیزیکی پول. وقتی شما پولی را از طریق بانک یا صرافی به مقصد دیگری می‌فرستید، در واقع سندی صادر می‌کنید که به طرف مقابل حق دریافت آن مبلغ را می‌دهد. در ایران، به دلیل محدودیت‌های بانکی بین‌المللی، حواله فراتر از یک انتقال ساده است و به شریان اصلی تجارت تبدیل شده که از طریق شبکه‌های صرافی و سامانه‌هایی مثل نیما انجام می‌شود تا کالاهای اساسی و مواد اولیه وارد کشور شوند. این مفهوم مستقیماً با زندگی روزمره مردم گره خورده است؛ چون قیمت حواله دلار یا درهم معمولاً با قیمت اسکناس در بازار آزاد تفاوت دارد. وقتی یک تولیدکننده برای خرید قطعات از چین یا دبی حواله ارزی تهیه می‌کند، هزینه این انتقال و نرخ آن، قیمت تمام‌شده کالایی که به دست شما می‌رسد، از لوازم خانگی گرفته تا مواد غذایی را تعیین می‌کند. در واقع نوسان در نرخ حواله، سیگنال اصلی برای پیش‌بینی تغییر قیمت‌ها در ماه‌های آینده است.