حمایت اجتماعی

حمایت اجتماعی در واقع همان چتر امنیتی است که دولت باز می‌کند تا در روزهای سخت، کسی زیر چرخ‌دنده‌های فقر له نشود. این مفهوم در ایران از پرداخت یارانه نقدی ماهانه و کالابرگ گرفته تا خدمات بیمه سلامت، مستمری‌های بازنشستگی و کمک‌های کمیته امداد را شامل می‌شود. هدف اصلی این است که وقتی اتفاقی خارج از کنترل فرد مثل بیماری، از کار افتادگی یا پیری رخ می‌دهد، زندگی و معیشت او از هم نپاشد.

در اقتصاد تورمی ایران، اهمیت این حمایت‌ها دوچندان است؛ چون وقتی قیمت‌ها ناگهانی جهش می‌کنند، قدرت خرید مردم به‌ویژه در دهک‌های پایین به شدت افت می‌کند. برای مثال، طرح‌هایی مثل کالابرگ الکترونیک تلاشی برای حفظ حداقل تغذیه مردم در برابر گرانی اقلام اساسی است. اگر این سیستم درست هدف‌گیری شود، ثروت از طریق مالیات یا منابع ملی بازتوزیع شده و شکاف طبقاتی کمتر می‌شود، اما اگر بودجه‌اش از منابع تورم‌زا تامین شود، می‌تواند با گران کردن دوباره کالاها، اثر خود را در جیب مردم خنثی کند.