حسابداری دولتی

حسابداری دولتی یعنی دفتر و دستکِ مالیِ کل کشور. در این سیستم، دولت به جای سود، روی بودجه تمرکز می‌کند. یعنی تمام پولی که از فروش نفت، دریافت مالیات یا جریمه‌ها به خزانه می‌ریزد، ثبت می‌شود تا مشخص شود چقدر از آن صرفِ اداره شهرها، امنیت، آموزش و بهداشت شده است. برخلاف شرکت‌های خصوصی که به دنبال سودآوری هستند، در اینجا هدف اصلی این است که ثابت شود هر ریال از بیت‌المال دقیقاً در جای قانونی خودش خرج شده و از سقف بودجه فراتر نرفته است.

وقتی از کسری بودجه یا ناترازی‌های مالی حرف می‌زنیم، ریشه‌اش در همین حسابداری دولتی است. اگر دولت در حساب‌وکتابش اشتباه کند یا هزینه‌هایش را شفاف گزارش ندهد، نتیجه‌اش چاپ پول یا استقراض از بانک مرکزی می‌شود که مستقیماً با گران شدن کالاها و تورم، به جیب شما آسیب می‌زند. مثلاً گزارش‌های دیوان محاسبات درباره تفریغ بودجه، در واقع نتیجه همین حسابداری است که به زبان ساده می‌گوید پولی که قرار بود خرج رفاه مردم شود، چقدرش صرف هزینه‌های جاری دولت شده و چقدرش هدر رفته است.