توسعه عمودی شهری

توسعه عمودی یعنی شهر به جای اینکه از اطراف بزرگ شود و زمین‌های کشاورزی یا بیابان‌های دوردست را ببلعد، به سمت آسمان رشد کند. در این مدل، به جای ساخت خانه‌های ویلایی یا کم‌واحد، برج‌های مسکونی و تجاری ساخته می‌شوند تا تعداد بیشتری از مردم در یک مساحتِ زمینِ مشخص زندگی یا کار کنند. این کار باعث می‌شود شهر فشرده بماند و هزینه‌هایی مثل کشیدن لوله‌کشی آب، گاز و مسیرهای اتوبوس‌رانی برای دولت و شهرداری کاهش یابد.

در اقتصاد ایران که قیمت زمین بخش بزرگی از قیمت نهایی مسکن را تشکیل می‌دهد، توسعه عمودی مستقیماً روی قدرت خرید شما اثر می‌گذارد؛ چون هزینه زمین بین واحدهای بیشتری تقسیم شده و قیمت تمام‌شده هر متر مربع پایین می‌آید. به عنوان مثال، در منطقه‌ای مثل چیتگر تهران، اگر به جای برج‌های بلند، خانه‌های ویلایی ساخته می‌شد، قیمت هر واحد به دلیل ارزش نجومی زمین بسیار بالاتر می‌رفت. با این حال، این مدل با افزایش تراکم جمعیت، می‌تواند باعث شلوغی محله و فشار بر امکانات رفاهی شود که خود بر آینده قیمت ملک در آن منطقه اثرگذار است.