توافق‌نامه تجارت آزاد

تجارت آزاد یعنی برداشتن دیوارهای تعرفه‌ای بین کشورها تا کالاها تقریباً همان‌طور که بین دو شهر یک کشور جابه‌جا می‌شوند، بین دو کشور هم حرکت کنند. در این حالت، دولت‌ها توافق می‌کنند که از واردات کالاهای یکدیگر مالیات سنگین یا همان تعرفه گمرکی نگیرند و مسیر را برای تجار هموار کنند تا بازار بزرگ‌تری برای خرید و فروش ساخته شود.

برای ما در ایران، این توافق‌ها مستقیماً روی قیمت پشت ویترین و سفره مردم اثر می‌گذارد. مثلاً وقتی ایران با کشورهای همسایه یا اتحادیه‌هایی مثل اوراسیا توافق تجارت آزاد امضا می‌کند، قیمت برخی کالاهای وارداتی مثل نهاده‌های دامی یا اقلام مصرفی کاهش می‌یابد. از طرف دیگر، این یک فرصت برای کشاورز یا صنعتگر ایرانی است که محصولش را بدون پرداخت جریمه‌های گمرکی به بازارهای خارجی صادر کند؛ هرچند اگر تولیدکننده داخلی نتواند از نظر قیمت با رقیب خارجی رقابت کند، ممکن است سهم بازار خود را در داخل کشور هم از دست بدهد.