تمرکزگرایی

تمرکزگرایی در اقتصاد ایران یعنی نافِ همه تصمیمات مالی و اداری را در تهران بریده‌اند. وقتی از تمرکزگرایی حرف می‌زنیم، منظورمان این است که بخش عمده‌ای از بودجه ملی، دفتر مرکزی بانک‌ها و وزارتخانه‌ها در یک نقطه جمع شده‌اند. این ساختار باعث می‌شود مدیران محلی در استان‌ها قدرت کمی برای مدیریت درآمدهای منطقه خود یا جذب سرمایه داشته باشند و هر حرکت اقتصادی معطلِ امضای مدیران در مرکز بماند. این وضعیت مستقیماً روی جیب و کیفیت زندگی شما اثر می‌گذارد. تجمع امکانات و شرکت‌های بزرگ در تهران، باعث هجوم جمعیت به مرکز و جهش سرسام‌آور قیمت مسکن و اجاره‌بها در پایتخت می‌شود. از سوی دیگر، در شهرهای مرزی و دورتر، چون سرمایه و زیرساخت کمتری می‌رسد، نرخ بیکاری بالاتر می‌رود و جوانان ناچار می‌شوند برای پیدا کردن شغلِ بهتر، هزینه‌های سنگین مهاجرت به شهرهای بزرگ را به جان بخرند.