تقاضای معاملاتی

تقاضای معاملاتی ساده‌ترین دلیلِ نگهداری پول است؛ یعنی شما مقداری از درآمدتان را به صورت نقد یا در حساب جاری بانکی نگه می‌دارید چون می‌دانید بین دو زمانِ دریافت حقوق، باید خرج‌هایی مثل خرید سوپرمارکتی، بنزین یا قبض‌ها را بپردازید. در واقع این پول نه برای سود گرفتن یا مقابله با ریسک‌های آینده، بلکه فقط برای «خرج کردن» در مبادلات روزمره کنار گذاشته شده است.

در اقتصاد ایران، وقتی تورم بالا می‌رود، رفتار مردم در مورد تقاضای معاملاتی تغییر می‌کند. مثلاً وقتی حس می‌کنید قیمت‌ها هر هفته گران می‌شود، سعی می‌کنید پول نقد کمتری نگه دارید و سریع‌تر آن را به کالا یا دارایی تبدیل کنید. در واقع هرچه تمایل مردم به نگه داشتن ریال برای معاملاتِ آتی کمتر شود و بخواهند پول را سریع‌تر خرج کنند، سرعت گردش پول در بازار بالا می‌رود که خود می‌تواند به موج‌های جدید تورمی دامن بزند.