تقاضای سوخت

تقاضای سوخت در ساده‌ترین تعریف، یعنی مقدار بنزین، گازوئیل یا گاز مایعی که در کل کشور مصرف می‌شود. در اقتصاد ایران، این عدد فقط تابع نیاز واقعی نیست؛ بلکه چون قیمت سوخت با یارانه سنگین دولتی عرضه می‌شود، تقاضا همیشه بسیار بالاتر از استانداردهای جهانی است. در واقع، ارزان بودن باعث شده تا انگیزه برای خرید خودروهای کم‌مصرف یا بهینه‌سازی کارخانه‌ها کم شود و بخشی از این تقاضا هم به شکل قاچاق به کشورهای همسایه خارج شود. وقتی تقاضای سوخت از حد توان تولید پالایشگاه‌های داخلی مثل پالایشگاه ستاره خلیج‌فارس فراتر می‌رود، دولت مجبور می‌شود برای جبران کمبود، دلار خرج کند و بنزین وارد کند. این اتفاق یعنی فشار بیشتر به بودجه کشور که در نهایت خودش را به شکل تورم یا تغییر در سهمیه‌بندی کارت‌های سوخت نشان می‌دهد. برای شما، بالا رفتن تقاضای ملی سوخت به معنای زنگ خطر برای گران شدن کرایه تاکسی، هزینه جابه‌جایی کالاها و در نتیجه گران شدن سبد خرید روزانه است.