تغذیه رایگان

تغذیه رایگان در اقتصاد ایران به برنامه‌های حمایتی دولت گفته می‌شود که در آن به جای پرداخت پول نقد، کالای مصرفی مانند شیر، خرما یا نان غنی‌شده مستقیماً در محیط آموزشی توزیع می‌شود. این سیاست که ردیف بودجه مشخصی در قوانین بودجه سالانه دارد، با هدف عدالت آموزشی اجرا می‌شود تا اطمینان حاصل شود که فقر و تورم مواد غذایی، مانع از رشد جسمی و تمرکز تحصیلی کودکان در سنین رشد نمی‌شود. این طرح مستقیماً روی قدرت خرید خانواده‌ها اثر می‌گذارد؛ چرا که بخشی از هزینه‌های ضروری فرزندان را از دوش والدین برمی‌دارد. وقتی دولت به دلیل کسری بودجه، توزیع اقلامی مثل شیر مدارس را متوقف می‌کند، فشار هزینه‌ای آن بلافاصله به سفره خانواده منتقل شده و در بلندمدت با ضعیف کردن سلامت نیروی کار آینده، هزینه‌های درمانی سنگینی را به کل اقتصاد کشور تحمیل می‌کند. بنابراین تغذیه رایگان نه یک هزینه اضافه، بلکه سرمایه‌گذاری دولت روی بهره‌وری نسل بعدی است.