تراست کور
تراست کور در واقع همان «ستون فقرات» سرمایهگذاری شماست. در این روش، شما بخش بزرگی از پولتان را در داراییهایی قرار میدهید که شاید سودهای نجومی و ناگهانی نداشته باشند، اما در عوض بسیار پایدارند و قرار نیست مدام آنها را خرید و فروش کنید. هدف اصلی این است که یک پایه محکم برای ثروت خود بسازید تا حتی اگر بخشهای ریسکیِ سبدتان (مثل سهام نوسانی یا رمزارزها) با افت شدید مواجه شدند، کل دارایی شما از بین نرود.
در واقعیتِ اقتصاد ایران، تراست کور معمولاً شامل داراییهایی مثل طلا، صندوقهای درآمد ثابت یا املاک است که در برابر تورم مقاوم هستند. برای مثال، اگر فردی ۷۰ درصد سرمایهاش را در صندوقهای طلا یا سپردههای بانکی معتبر نگه دارد و فقط با ۳۰ درصد باقیمانده در بورس تهران نوسانگیری کند، آن ۷۰ درصد نقش «هسته مرکزی» یا تراست کور را ایفا میکند. این کار باعث میشود فرد در شبهای ناآرام بازار، نگران از دست رفتن کل زندگیاش نباشد و همزمان قدرت خریدش را در برابر دلار حفظ کند.
چرا الان مهم است
تازهبا داغ شدن دوباره بحث تضاد منافع در سطوح بالای سیاست بینالملل و احتمال استفاده از رانت اطلاعاتی، مفهوم «تراست کور» به صدر اخبار بازگشته است. برای سرمایهگذار ایرانی که همواره نگران اثرگذاری تصمیمات پشتپرده بر نوسانات بورس و قیمت ارز است، درک این ابزار نشان میدهد که چگونه میتوان مانع از آمیختگی منافع شخصی با سیاستگذاریهای کلان اقتصادی شد.
آخرین اخبار با این مفهوم

تضاد منافع در کاخ سفید؛ آیا ترامپ از رانت اطلاعاتی در بورس استفاده میکند؟
همزمانی خرید سهام توسط ترامپ و پستهای حمایتی او در شبکههای اجتماعی، شائبه تضاد منافع را تقویت کرده است.
۲۷ تیر ۱۴۰۵