بودجه جنگی

بودجه جنگی زمانی تنظیم می‌شود که دولت مجبور است بخش بزرگی از درآمد کشور را به جای ساخت‌وساز و رفاه، صرف هزینه‌های نظامی، خرید تسلیحات و تأمین لجستیک نیروهای مسلح کند. در این حالت، اقتصاد از وضعیت «عادی» خارج شده و تمام منابع برای حفظ امنیت کشور بسیج می‌شوند. این تغییر صرفاً به معنای خرید اسلحه نیست، بلکه شامل ذخیره‌سازی کالاهای اساسی و مدیریت اضطراری منابع انرژی نیز می‌شود.

در اقتصاد ایران، بودجه جنگی مستقیماً روی سفره مردم اثر می‌گذارد؛ چرا که معمولاً با کاهش شدید «بودجه عمرانی» و توقف پروژه‌های زیرساختی همراه است. وقتی دولت برای تأمین هزینه‌های دفاعی با کمبود درآمد روبرو شود، ممکن است به استقراض از بانک مرکزی یا روش‌هایی روی بیاورد که منجر به رشد نقدینگی و در نهایت تورم می‌شود. به زبان ساده، هزینه امنیت در شرایط جنگی ممکن است با گران شدن کالاها یا کاهش خدمات عمومی در شهرها پرداخت شود.