بهرهوری دارایی
بهرهوری دارایی که در ادبیات مالی به آن بازده دارایی هم میگویند، معیاری است که نشان میدهد مدیران یک مجموعه چقدر در استفاده از داشتههایشان هنرمند هستند. دارایی شامل همه چیز است؛ از پول نقد در بانک و مواد اولیه در انبار گرفته تا دستگاههای خط تولید و ساختمانهای اداری. وقتی میگوییم بهرهوری بالاست، یعنی شرکت توانسته با کمترین اتلافِ منابع، بیشترین خروجیِ مالی را از دلِ این تجهیزات بیرون بکشد و اجازه نداده سرمایه در بخشهای غیرمولد قفل شود.
در بازار سرمایه ایران، این نسبت ابزار مهمی برای تشخیص شرکتهای چابک از شرکتهای تنبل است. برای مثال، ممکن است یک شرکت بزرگ صنعتی زمینها و سولههای عظیمی داشته باشد، اما به دلیل مدیریت ضعیف یا تکنولوژی قدیمی، سود ناچیزی بسازد؛ در مقابل، شرکتی کوچکتر با دارایی کمتر، سود بیشتری تولید کند. برای شما به عنوان سرمایهگذار، بهرهوری پایین یک زنگ خطر است؛ چرا که نشان میدهد داراییهای شرکت به جای مولد بودن، صرفاً هزینهی نگهداری روی دست سهامدار میگذارند و در رقابت با تورم، کارایی لازم را ندارند.
چرا الان مهم است
تازهبا تغییرات مدیریتی در بزرگترین بانک دولتی ایران، بحث «بهرهوری دارایی» دوباره داغ شده است. در اقتصاد ما که بسیاری از منابع بانکها در قالب املاک و شرکتهای غیرمولد قفل شده، بالا بردن این نسبت به معنای زنده کردن پولهای خوابیده و تبدیل آنها به تسهیلات برای مردم و کسبوکارهاست تا چرخ اقتصاد بهتر بچرخد.
آخرین اخبار با این مفهوم

تغییرات مدیریتی در بانک ملی؛ تمرکز بر بهرهوری داراییها و شفافیت رسانهای
انتصاب مدیران جدید در بانک ملی با هدف تحول در مدیریت سرمایهگذاری و تقویت شفافیت سازمانی.
۸ تیر ۱۴۰۵