برندسازی ملی

برندسازی ملی یعنی یک کشور چطور خودش را به دنیا معرفی می‌کند تا اعتبار کسب کند. درست مثل یک شرکت بزرگ که سعی می‌کند نامش یادآور کیفیت و اعتماد باشد، کشورها هم تلاش می‌کنند نامشان با مفاهیمی مثل «نوآوری»، «ثبات» یا «اصالت» گره بخورد. این تصویر ذهنی تعیین می‌کند که وقتی یک خریدار در آن سوی مرزها نام ایران را روی بسته‌بندی یک کالا می‌بیند، با اشتیاق آن را بخرد یا با تردید از کنارش عبور کند.

این موضوع مستقیماً روی قدرت خرید و اشتغال ایرانی‌ها اثر دارد. وقتی برند ملی ما به دلایل مختلف ضعیف شود، صادرکننده مجبور است زعفران یا پسته درجه‌یک ایرانی را به‌صورت فله‌ای به کشورهای دیگر بفروشد تا با برند آن‌ها صادر شود؛ چون برند ملی ضعیف، ارزش افزوده محصولات ما را از بین می‌برد. بهبود این تصویر یعنی ورود گردشگر بیشتر، تمایل خارجی‌ها به سرمایه‌گذاری در پروژه‌های صنعتی ایران و در نهایت ارزآوری بیشتر که به ثبات بازار و رونق سفره مردم کمک می‌کند.