برق سبز
برق سبز الکتریسیتهای است که نیروگاههای خورشیدی و بادی تولید میکنند و برخلاف برق متداول، ردپای کربن و آلودگی ناشی از سوختن گاز یا مازوت را ندارد. در ایران، این برق در تابلوی سبز بورس انرژی معامله میشود. تفاوت اصلی اینجاست که قیمت آن برخلاف برق یارانهای و دولتی، در بازار رقابتی و بر اساس عرضه و تقاضا تعیین میشود تا بخش خصوصی برای ساخت نیروگاههای پاک انگیزه مالی داشته باشد و بخشی از ناترازی شدید برق در کشور جبران شود. اهمیت برق سبز برای زندگی روزمره در پایداری تولید و کاهش آلودگی هواست. وقتی یک کارخانه یا واحد صنعتی برق سبز میخرد، در اوج گرمای تابستان از لیست قطعیهای اجباری خارج میشود؛ این یعنی خط تولید متوقف نمیشود و قیمت نهایی کالاهایی که مردم میخرند، به دلیل کمبود عرضه در بازار جهش نمیکند. از سوی دیگر، توسعه این نوع انرژی راهکاری برای حذف مازوتسوزی در نیروگاههای اطراف شهرهای بزرگ است که مستقیماً با سلامت جامعه و هزینههای درمان شهروندان گره خورده است.
چرا الان مهم است
تازهبا تشدید ناترازی برق در ایران، صنایع بزرگ برای فرار از خاموشیهای اجباری و توقف تولید، به سمت خرید برق سبز از بورس انرژی سوق داده شدهاند. در حالی که دولت با ابلاغیههای جدید به دنبال رفع بحران انرژی است، چالشهای سرمایهگذاری و قیمتگذاری این نوع برق، به دغدغهای حیاتی برای بقای تولیدکنندگان و حفظ ارزش دارایی سهامداران تبدیل شده است.
آخرین اخبار با این مفهوم

چرا صنایع ایران قربانی ناترازی برق میشوند؟
ناترازی برق ایران ناشی از ضعف مدیریت و مصرف خانگی است که صنایع انرژیبر را با بحران مواجه کرده است.
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
تغییر استراتژی صنایع: جایگزینی خاموشی با قبضهای سنگین برق
صنایع با خرید برق گرانقیمت از خاموشی میگریزند، اما این جایگزینی سودآوری آنها را به شدت کاهش میدهد.
۱۰ مرداد ۱۴۰۵
هفت فرمان دولت برای رفع ناترازی برق صنایع و حمایت از تولید
دولت با تصویب هفت راهکار، محدودیت برق شهرکهای صنعتی را کاهش و صنایع را ملزم به مدیریت مصرف کرد.
۳۱ تیر ۱۴۰۵
بحران برق؛ چگونه ناترازی انرژی صنایع استراتژیک ایران را به لبه پرتگاه برد؟
ناترازی برق و محدودیتهای شدید، صنایع کلیدی ایران را با کاهش تولید، افزایش هزینهها و تهدید صادرات مواجه کرده است.
۲۹ تیر ۱۴۰۵
چالشهای سرمایهگذاری در برق سبز؛ چرا قیمت بالا به تنهایی کافی نیست؟
سرمایهگذاران برق سبز برای ورود به بازار، به جای قیمتهای دستوری، خواستار ثبات مقرراتی و کاهش بروکراسی هستند.
۳۱ خرداد ۱۴۰۵