بحران جمعیتی

بحران جمعیتی یعنی پیر شدنِ سریعِ جامعه و کم شدن تعداد نوزادان که در نهایت به کوچک شدنِ جمعیتِ فعال یا همان نیروی کار منجر می‌شود. وقتی تعداد کسانی که باید کار کنند و ثروت بسازند کم شود، اما تعداد کسانی که نیاز به حمایت و حقوق بازنشستگی دارند زیاد شود، اقتصاد از تعادل خارج می‌شود. در واقع، موتور محرک اقتصاد که همان جوانان و متخصصان هستند، ضعیف شده و بار نگهداری از کل جامعه بر دوش تعداد کمی از شاغلان می‌افتد.

در ایران، این بحران مستقیماً روی جیب و آیندهٔ مالی شما اثر می‌گذارد؛ چراکه صندوق‌های بازنشستگی مثل تأمین اجتماعی برای پرداخت حقوق‌ها به حق‌بیمه کارگرانِ فعلی وابسته‌اند. با پیر شدن جمعیت، دولت مجبور می‌شود برای جبران کسریِ عظیم این صندوق‌ها، از بودجه‌های عمومی هزینه کند که نتیجه‌اش تورم، کاهش خدمات رفاهی و فشار مالی بیشتر بر نسل‌های جوان‌تر است. همچنین در درازمدت، کمبود نیروی کار می‌تواند باعث گرانیِ خدمات و افت رشدِ واقعیِ ارزش دارایی‌هایی مثل بورس و مسکن شود.