بازدهی ارزی

بازدهی ارزی به زبان ساده یعنی محاسبه کنیم که نگهداری یک ارز خاص مثل دلار یا درهم در یک دوره زمانی، چقدر به ارزش ریالی دارایی ما اضافه کرده است. این بازدهی زمانی اتفاق می‌افتد که قیمت فروش ارز در پایان دوره، بیشتر از قیمت خرید آن در ابتدای دوره باشد. در واقع، این عدد به ما می‌گوید که جابه‌جایی پول از ریال به ارز چقدر موفقیت‌آمیز بوده است. در اقتصاد ایران، بازدهی ارزی معمولاً با هدف جبران تورم دنبال می‌شود. مثلاً وقتی قیمت دلار در یک سال از ۵۰ هزار تومان به ۶۵ هزار تومان می‌رسد، بازدهی ارزی شما ۳۰ درصد بوده است. این یعنی اگر پولتان را در بانک با سود ۲۰ درصد می‌گذاشتید، از رشد دلار عقب می‌ماندید. به همین دلیل، مردم بازدهی ارزی را به عنوان خط‌کشی برای سنجش موفقیت سایر سرمایه‌گذاری‌هایشان در بازار طلا یا بورس قرار می‌دهند. البته باید دقت کرد که بازدهی ارزی خالص، زمانی به دست می‌آید که هزینه‌هایی مثل کارمزد صرافی یا اختلاف قیمت خرید و فروش را هم از آن کسر کنیم. در دوره‌های ثبات قیمت، بازدهی ارزی ممکن است حتی منفی یا کمتر از سود بانکی باشد، بنابراین همیشه به معنای سود قطعی نیست و ریسک نوسانات ناگهانی بازار را هم به همراه دارد.