بازار عمده‌فروشی

بازار عمده‌فروشی را مثل یک انبار بزرگ و فعال تصور کنید که در آن کالاها نه به صورت تکی، بلکه در بسته‌بندی‌های حجیم و با قیمتی پایین‌تر از مغازه به فروش می‌رسند. در این فضا، خریداران معمولاً خودشان فروشنده هستند؛ یعنی جنسی را به تعداد زیاد می‌خرند تا با اضافه کردن سودی مشخص، آن را در سطح شهر به دست مردم برسانند. در واقع، این بازار محل تلاقی تولیدکننده یا واردکننده با مغازه‌داران خرد است و جایی است که قیمت‌های پایه شکل می‌گیرند.

در اقتصاد ایران، بازارهای عمده‌فروشی مثل «پله نوروزخان» برای مواد غذایی یا «میدان مرکزی میوه و تره‌بار»، دماسنج قیمت‌ها هستند. وقتی قیمت دلار نوسان می‌کند یا هزینه حمل‌ونقل بالا می‌رود، اثر آن ابتدا در این بازارها ظاهر می‌شود. برای شما به عنوان مصرف‌کننده، شناخت این بازار مهم است چون فاصله قیمتی بین عمده‌فروشی و خرده‌فروشی، همان هزینه‌ای است که بابت دسترسی راحت‌تر به مغازه سر کوچه می‌پردازید؛ هرچه این فاصله به طور غیرمنطقی بیشتر شود، نشان‌دهنده نقص در نظام توزیع یا وجود واسطه‌های غیرضروری است که پول بیشتری از جیب شما خارج می‌کند.