اوراق بهادار با پشتوانه دارایی

تصور کنید یک شرکت خودروسازی هزاران خودرو را به صورت قسطی فروخته و قرار است پول آن را طی چند سال از مشتریان بگیرد. این شرکت برای تولیدِ امروز خود به پول نقد نیاز دارد و نمی‌تواند تا وصول آخرین قسط صبر کند. در این شرایط، شرکت آن قراردادهای اقساطی را بسته‌بندی کرده و در قالب اوراق بهادار به سرمایه‌گذاران می‌فروشد. با این کار، شرکت بلافاصله به پولش می‌رسد و خریداران اوراق هم در سود حاصل از آن اقساط شریک می‌شوند.

در اقتصاد ایران که دریافت وام‌های کلان از بانک‌ها اغلب دشوار و زمان‌بر است، این اوراق راه تنفسی برای بنگاه‌های بزرگ محسوب می‌شود. برای شما به عنوان یک فرد عادی، خرید این اوراق در بورس به معنای یک سرمایه‌گذاری با ریسک کنترل‌شده و سود مشخص است؛ چرا که برخلاف سهام معمولی، پشتوانه این اوراق دارایی‌های فیزیکی یا قراردادهای مشخصی است که جریان نقدی آن‌ها تضمین شده است. به زبان ساده، شما به جای شرکت، طلبکارِ نهاییِ آن اقساط می‌شوید و سودتان را از دلِ فعالیت واقعی اقتصادی برمی‌دارید.