انحلال بانک

انحلال بانک زمانی رخ می‌دهد که یک بانک به دلیل زیان‌های سنگین، ناترازی مالی یا تخلفات گسترده، دیگر توان ادامه فعالیت ندارد و بانک مرکزی برای جلوگیری از آسیب بیشتر به اقتصاد، حکم به تعطیلی آن می‌دهد. در این وضعیت، بانک دیگر اجازه سپرده‌گیری یا ارائه تسهیلات ندارد و یک هیئت تصفیه مسئول می‌شود تا اموال بانک از جمله ساختمان‌ها و املاک را بفروشد و طلب طلبکاران را پرداخت کند. این فرآیند با ادغام متفاوت است؛ چرا که در انحلال، نام و هویت بانک کاملاً از بازار حذف می‌شود.

برای مردم، انحلال بانک به معنای توقف دسترسی آنی به حساب‌های جاری و پس‌انداز است. در ایران، تجربه انحلال برخی موسسات اعتباری نشان داد که این اتفاق می‌تواند باعث نگرانی سپرده‌گذاران شود. با این حال، «صندوق ضمانت سپرده‌ها» موظف است تا سقف مشخصی از پول هر مشتری (مثلاً تا ۱۰۰ میلیون تومان یا مبالغ مصوب جدید) را در زمان کوتاهی بازگرداند. اما مبالغ مازاد بر این سقف، تنها زمانی پرداخت می‌شود که دارایی‌های بانک نقد شود؛ بنابراین انتخاب بانک‌های ریشه‌دار و بررسی سلامت مالی آن‌ها، راهی برای دوری از این چالش‌های زمان‌بر است.