اقتصاد گیگی

اقتصاد گیگی در واقع دنیای کارهای «پیمانی» و «پاره‌وقت» است که در آن خبری از میز کار ثابت و فیش حقوقی ماهانه نیست. در این مدل، شما به جای اینکه کارمند یک شرکت خاص باشید، مهارت یا دارایی خود را (مثل خودرو یا تخصص گرافیک) برای انجام یک وظیفه مشخص به کار می‌گیرید. در ایران، این پدیده با ظهور اپلیکیشن‌هایی مثل اسنپ، تپسی و پلتفرم‌های فریلنسری به بخشی جدایی‌ناپذیر از معیشت مردم تبدیل شده است.

برای یک ایرانی، اقتصاد گیگی هم‌زمان هم فرصت است و هم چالش. از یک سو، در شرایطی که استخدام دولتی و شرکتی سخت شده، این کارها راهی سریع برای کسب درآمد و شغل دوم محسوب می‌شوند. از سوی دیگر، شاغلان این بخش از مزایایی مثل بیمه تأمین اجتماعی، سنوات و امنیت شغلی محروم هستند. در زمان نوسانات ارزی و تورم، این افراد مجبورند فشار هزینه‌ها را به تنهایی تحمل کنند، چون برخلاف کارمندان، مرجعی برای افزایش سالانه و تضمین‌شده دستمزد ندارند.