اقتصاد معیشتی

اقتصاد معیشتی به زبانی ساده یعنی درجا زدن در پله اول نیازها. در این مدل، تمام توان مالی صرف تأمین حداقل‌های زندگی می‌شود و عملاً چیزی به نام رفاه یا انباشت سرمایه معنا ندارد. وقتی از این اصطلاح استفاده می‌کنیم، منظورمان اقتصادی است که در آن تولید و درآمد، راهی به سوی توسعه و ثروتمند شدن پیدا نمی‌کنند و فقط سدی در برابر گرسنگی و بی‌سرپناهی می‌سازند. در واقعیت امروز ایران، بسیاری از خانوارها به دلیل فاصله گرفتن نرخ تورم از افزایش حقوق، ناخواسته وارد این چرخه شده‌اند. وقتی بخش بزرگی از درآمد یک کارگر یا کارمند صرفاً برای اجاره‌بهای مسکن و سبد اصلی خوراک هزینه می‌شود، او دیگر توان ورود به بازارهایی مثل بورس یا خرید دارایی‌های سرمایه‌ای را ندارد. این وضعیت باعث می‌شود که فرد در برابر تکانه‌های اقتصادی مثل گران شدن ناگهانی دلار بسیار آسیب‌پذیر شود، چون هیچ سپر مالی یا پس‌اندازی برای روزهای سخت ذخیره نکرده است.