اقتصاد تکمحصولی
اقتصاد تکمحصولی یعنی تمام تخممرغهای یک کشور در یک سبد چیده شده باشد. در ایران، این سبد همان نفت خام است. وقتی بخش بزرگی از بودجه دولت و ارز مورد نیاز برای واردات کالاها فقط از فروش نفت تأمین شود، اقتصاد به جای تکیه بر تولیدات متنوع صنعتی و کشاورزی، به قیمت جهانی انرژی وابسته میماند. در این ساختار، دولت به جای مالیات، به درآمد نفت تکیه میکند و از جامعه مستقل میشود. این وابستگی باعث میشود که با هر جرقه در بازار جهانی نفت یا وضع تحریمها، کل زنجیره تأمین کالا در داخل ایران تحت تأثیر قرار بگیرد. وقتی درآمد نفت کم شود، دولت برای جبران هزینههایش به روشهای تورمزا متوسل میشود؛ در نتیجه، قیمت دلار جهش میکند و قدرت خرید شما کاهش مییابد. در واقع، در یک اقتصاد تکمحصولی، قیمت کالاهای اساسی در مغازه سر کوچه، بیش از آنکه تابع تولید داخلی باشد، به نبض صادرات نفت گره خورده است.
چرا الان مهم است
تازهوابستگی شدید به یک منبع درآمد، چه نفت در سطح ملی و چه گردشگری در مناطقی مثل کیش، اقتصاد را در برابر بحرانها آسیبپذیر میکند. تلاشهای اخیر برای تنوعبخشی به درآمدها از طریق تجارت ملوانی، نشاندهنده ضرورت عبور از الگوی تکمحصولی است تا معیشت مردم و ثبات سرمایهگذاریها با نوسان در یک بخش خاص بهخطر نیفتد.
آخرین اخبار با این مفهوم

جراحی اقتصادی در کیش: عبور از گردشگری تکمحصولی با اهرم تجارت ملوانی و حمایت مالیاتی
کیش با بسته حمایتی مالیاتی و توسعه تجارت ملوانی، به دنبال خروج از بحران رکود گردشگری و تنوعبخشی به اقتصاد است.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵