اقتصاد تولیدکنندگان محتوا

این اصطلاح به اکوسیستمی اشاره دارد که در آن افراد مستقل با استفاده از خلاقیت خود در فضای مجازی، کسب‌وکار شخصی می‌سازند. در گذشته برای دیده‌شدن یا کسب درآمد از محتوا باید از فیلتر صداوسیما یا رسانه‌های بزرگ رد می‌شدید، اما امروز هر کسی با یک گوشی موبایل می‌تواند رسانه شخصی داشته باشد و از این راه درآمدزایی کند. این اقتصاد بر پایه «توجه مخاطب» بنا شده و قدرت را از سازمان‌های بزرگ به دست افراد خلاق منتقل کرده است. در ایران، این پدیده باعث شده هزاران نفر خارج از ساختار اداری و استخدامی، درآمدی بسیار فراتر از حقوق‌های مصوب قانون کار داشته باشند. مثلاً یک مدرس در اینستاگرام با فروش دوره‌های آموزشی آنلاین یا یک یوتیوبر ایرانی با دریافت درآمد ارزی از گوگل، نه‌تنها برای خود اشتغال ایجاد می‌کند، بلکه به جریان گردش پول در بازار خدماتی و تبلیغاتی کشور نیز کمک می‌کند. این فضا برای مردم راهی برای مقابله با تورم و دور زدن محدودیت‌های بازار کار سنتی است، هرچند ریسک‌هایی مثل فیلترینگ همواره پایداری این درآمدها را تهدید می‌کند.