اقتصاد تراستی

اقتصاد تراستی یعنی فضایی که در آن «خوش‌نامی» و «اعتبار» جایگزین وثیقه‌های سنگین بانکی و کاغذبازی‌های اداری می‌شود. در این سیستم، وقتی شما از سوپرمارکت محله نسیه می‌خرید یا یک بازرگان در بازار تهران با یک تماس تلفنی بار میلیاردی جابه‌جا می‌کند، در واقع دارید از سرمایه اعتماد استفاده می‌کنید. در این مدل، هزینه انجام کارها پایین می‌آید چون نیاز به ضامن و ناظر در هر مرحله نیست و سرعت گردش پول در اقتصاد بیشتر می‌شود. در ایران، این مفهوم ریشه در فرهنگ کسبه قدیمی دارد که اعتبار یک فرد را بالاتر از موجودی حساب او می‌دانستند. اهمیت این موضوع برای مردم عادی در زمان نوسانات اقتصادی روشن می‌شود؛ مثلاً وقتی به دلیل تورم، فروشندگان فقط نقد معامله می‌کنند، در واقع اقتصاد تراستی آسیب دیده است. اگر این زنجیره اعتماد برقرار باشد، تولیدکننده می‌تواند مواد اولیه را با چک مدت‌دار بخرد و کالا را ارزان‌تر به دست شما برساند، اما با از بین رفتن اعتماد، همه مجبور به پرداخت نقدی و فوری می‌شوند که فشار مالی را بر خانواده‌ها دوچندان می‌کند.