اقتصاد بقا

اقتصاد بقا یعنی زمانی که فشار هزینه‌ها و نااطمینانی به قدری بالا می‌رود که خانواده‌ها و دولت، برنامه‌های توسعه را کنار گذاشته و تمام توان خود را صرف تأمین نان، مسکن و دارو می‌کنند. در این حالت، چرخ‌دنده‌های اقتصاد فقط برای جلوگیری از فروپاشی و ماندن در وضعیت موجود می‌چرخند و دیگر خبری از نوسازی زیرساخت‌ها یا پروژه‌های بزرگ نیست. برای یک خانواده ایرانی، این وضعیت به معنای حذف هزینه‌های غیرضروری مثل سفر، آموزش و حتی پروتئین از سفره است تا بتوانند از پسِ اجاره‌بهای سنگین برآیند. در سطح کلان نیز، وقتی مردم به جای سرمایه‌گذاری در تولید، برای حفظ ارزش پول خود به خرید دلار و طلا پناه می‌برند، اقتصاد وارد فاز بقا شده است؛ وضعیتی که در آن آینده فدای گذرانِ امروز می‌شود.