اقتصاد اشتراکی

اقتصاد اشتراکی مدلی است که در آن افراد به جای خریدن همیشگی یک کالا یا خدمت، حق استفاده از آن را برای مدتی کوتاه با دیگران شریک می‌شوند. در این سیستم، تکنولوژی و اپلیکیشن‌ها نقش واسطه را بازی می‌کنند تا دارایی‌های خوابیده و بدون استفاده مردم، دوباره به چرخه ارزش‌آفرینی برگردند. به زبان ساده، این یعنی به جای اینکه هر کس لزوماً مالکِ تمام ابزارهای زندگی باشد، از ظرفیت‌های خالی موجود در جامعه استفاده می‌کند تا هم صاحب کالا سود ببرد و هم مصرف‌کننده هزینه کمتری بپردازد. در اقتصاد ایران که تورم باعث شده خرید دارایی‌های جدید مثل خودرو یا ملک برای بسیاری از مردم سخت شود، این مدل راهی برای مدیریت هزینه‌ها و کسب درآمد جانبی است. مثلاً وقتی شما از اسنپ یا تپسی استفاده می‌کنید، در واقع در حال بهره‌برداری از اقتصاد اشتراکی هستید؛ راننده از ماشین شخصی‌اش درآمد کسب می‌کند و مسافر با قیمتی رقابتی جابه‌جا می‌شود. همچنین پلتفرم‌های اجاره اقامتگاه به خانواده‌ها اجازه می‌دهند خانه‌های خالی خود را به منبع درآمد تبدیل کنند که این یعنی چرخش بهتر پول در سفره مردم و دسترسی ارزان‌تر به خدمات رفاهی.